«Καταδικάζω τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται»

Πετάξατε μια “βόμβα” για τις απειλές που δέχεται η οικογένειά σας. Ποια είναι η λεπτή γραμμή μεταξύ αντιδράσεων και «απειλών»;

Είναι άλλο πράγμα να αντιδράς ακόμη και έντονα, αλλά με ειρηνικό τρόπο, ενάντια σε κάτι που δεν σε εκφράζει και είναι άλλο πράγμα να θέλεις να επιβάλεις με τη βία τη δική σου γνώμη ως τη μοναδική αλήθεια. Είμαι ο τελευταίος που θα ήθελε τη νέκρωση των κοινωνικών αγώνων ή του δικαιώματος της διαμαρτυρίας. Αντίθετα σε όλη την πολιτική μου διαδρομή ζητώ την όσο το δυνατόν βαθύτερη εμπλοκή των πολιτών στα κοινωνικά δρώμενα. Όμως, η δράση τους δεν μπορεί να μη σέβεται τα ατομικά δικαιώματα, τις αρχές της δημοκρατίας και το δικαίωμα στην οικογενειακή ηρεμία, δικαίωμα κάθε συμπολίτη μας.

Με ποια αντίληψη η οικογενειακή εστία γίνεται σύμβολο εξουσίας για να εκφραστεί μαζική διαμαρτυρία;

Μόνο με μία αντίληψη. Τη φασιστική αντίληψη. Επιχειρήσεις εκφοβισμού τέτοιου τύπου μας γυρνούν στις πιο σκοτεινές περιόδους της ελληνικής ιστορίας.


Είναι ο ΣΥΡΙΖΑ ο «κακός»; Υπάρχει «καλός και άσχημος»...

Δεν είναι θέμα ρόλων στο θέατρο του παραλόγου. Είναι θέμα ύψιστης πολιτικής ευθύνης. Τα κοινοβουλευτικά κόμματα δρούμε στο πλαίσιο της εντολής που έχουμε πάρει από τον ελληνικό λαό. Και όλα τα κόμματα έχουν υποχρέωση να καταδικάσουν με καθαρό τρόπο τη βία και τους προπηλακισμούς εις βάρος των βουλευτών.

Είναι ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε όλοι τις ευθύνες μας απέναντι στην κοινωνία. Δεν έχουμε το δικαίωμα να αδιαφορούμε όταν κάποιοι ποτίζουν με μίσος τη νέα γενιά… Όλα έχουν τα όριά τους…

Η Ελληνική Δημοκρατία, ο ελληνικός λαός γνωρίζει και έχει καταγράψει στη συνείδησή του γεγονότα αντίστοιχα του παρελθόντος. Στις εποχές όπου «αγανακτισμένοι» πολίτες, προερχόμενοι από τη δεξιά ή οργανωμένοι από τις μυστικές υπηρεσίες του κράτους, προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να δημιουργήσουν επεισόδια εναντίον των δημοκρατικών πολιτών. Δεν μπορούμε να δεχθούμε εν έτει 2011, στη σύγχρονη κοινοβουλευτική δημοκρατία της χώρας μας αντίστοιχες πρακτικές…

Σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να αποδεχθούμε ένα ιδιόμορφο παρακράτος που πάει να δημιουργηθεί όπου απαγορεύει την ελεύθερη έκφραση των πολιτικών και την πολιτική δράση των κομμάτων ή των πολιτικών κινήσεων ή σε κάθε περίπτωση την εφαρμογή των νόμων.

Η Αριστερά που γνωρίζει ο Ελληνικός λαός, η Αριστερά που τίμησε την ελληνική πολιτική ιστορία δεν αποδέχθηκε ποτέ τις αντισυγκεντρώσεις , τους αντιφρονούντες και τους ανθρώπους οι οποίοι εμποδίζουν τον πολιτικό διάλογο.

Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο της πολιτικής βίας;


Με τη διαρκή ενίσχυση της λειτουργίας των θεσμών της Δημοκρατίας μας. Η βία των ολίγων φανατικών, η λεκτική και η φυσική βία, εις βάρος των βουλευτών δεν είναι πολιτική στάση προοδευτικών ανθρώπων. Είναι φασιστική πρακτική . Είναι άρνηση της ουσίας της Δημοκρατίας.

Δεν χωράει πολιτική και ιδεολογική βία στη Δημοκρατία.


Η βία από αστυνομικούς καθοδηγείται; Εσείς δίνετε τις εντολές για την επιχειρησιακή δράση της αστυνομίας;

Είναι απαράδεκτο κάποιοι να επιμένουν να ταυτίζουν την πολιτική εξουσία, τον υπουργό, την κυβέρνηση με το κάθε ένα στέλεχος των Σωμάτων Ασφαλείας που ενδεχομένως επιδεικνύει παραβατική συμπεριφορά. Όπως είναι απαράδεκτο να ταυτίζουν και τα παραδείγματα παραβατικής συμπεριφοράς με το σύνολο των Σωμάτων Ασφαλείας. Και να επιχειρούν δηλαδή να ακυρώσουν την προσπάθεια όλων των άλλων οι οποίοι λειτουργούν από το πρωί μέχρι το βράδυ κάνοντας το καθήκον τους προς την πολιτεία.

Είναι αντιδημοκρατικό και επικίνδυνο να ταυτίζεται η πολιτική εξουσία με τους μηχανισμούς καταστολής, οι οποίοι υπάρχουν όπως σε όλα τα κράτη του κόσμου. Αλλά με την υποχρέωση όταν απαιτείται νόμιμη κρατική βία να περιορίζεται στο πλαίσιο των συνταγματικών επιταγών.

Λοιπόν, για να είμαστε απολύτως σαφείς, καταδικάζω τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται. Αυτό είναι αξιακός κανόνας, αγώνας στη ζωή μου και στην πολιτική μου διαδρομή.

Η υποχρέωσή μου ως υπουργός σε αυτό το υπουργείο είναι να εποπτεύω την εφαρμογή των νόμων, να εγγυώμαι την έννομη τάξη και τα συνταγματικά δικαιώματα των πολιτών. Να επιβάλω αυστηρούς κανόνες πειθαρχίας και τιμωρίας στις περιπτώσεις όπου τα στελέχη των σωμάτων ασφαλείας ξεφεύγουν από το ρόλο τους, απειθαρχούν, δεν σέβονται τους κανόνες εμπλοκής και παρεκτρέπονται εις βάρος των πολιτών.

Δεν δίστασα, μάλιστα, πριν από λίγους μήνες, να μιλήσω για περιστατικά αυθαιρεσίας και απειθαρχίας στα Σώματα Ασφαλείας καθώς και για εμφανές δημοκρατικό έλλειμμα. Αναφερόμενος ουσιαστικά στη νοοτροπία ορισμένων, στην ανάγκη εκπαίδευσης και ουσιαστικής δουλειάς στον τομέα της ψυχολογίας των στελεχών. Όμως, τότε έπεσαν όλοι πάνω μου κατηγορώντας με ότι προσπαθώ να διαλύσω την αστυνομία. Τώρα, κάποιοι από αυτούς υποστηρίζουν ακριβώς το αντίθετο…

Η στάση μου απέναντι στις περιπτώσεις όπου καταγγέλλεται και αποδεικνύεται παρεκτροπή και παρέκκλιση από τα καθήκοντα είναι ξεκάθαρη. Όσοι κρίνονται ένοχοι σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους νόμους θα τιμωρούνται άμεσα και πειθαρχικά και ποινικά.

Άλλωστε, ένας από τους πρώτους νόμους που πέρασα είναι η δημιουργία της ανεξάρτητης αρχής, στην οποία ο κάθε πολίτης μπορεί να προσφεύγει και να καταγγέλλει τα περιστατικά βίας αυθαιρεσίας. Η δέσμευση της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου είναι μεταρρύθμιση και εκδημοκρατισμός για τα Σώματα Ασφαλείας, που καλούνται να σταθούν στο πλευρό του πολίτη , όλων των κατοίκων της χώρας. Προστατεύοντας τις ζωές και τις περιουσίες τους και πάνω απ όλα τις θεμελιώδεις αρχές του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Ποιος ο μύθος και ποια η πραγματικότητα για τα γεγονότα στο Σύνταγμα;

Ο στόχος κάποιων οργανωμένων διαδηλωτών στις 29 Ιουνίου δεν ήταν απλά η διαμαρτυρία. Ήταν να μην επιτραπεί στους βουλευτές να φτάσουν στο Κοινοβούλιο, να μη λειτουργήσει η Βουλή, να μη γίνει με κάθε τρόπο η ψηφοφορία. Και αυτό είχε οργανωθεί πολύ συστηματικά, είχαν περικυκλώσει τη Βουλή σε μια πολύ μεγάλη ακτίνα.

Η αστυνομία δεν βρισκόταν στο Σύνταγμα μόνο εκείνη την ημέρα, αλλά επί ένα μήνα. Και στον ένα μήνα αυτό δεν υπήρχε κανένα επεισόδιο. Εάν η κυβέρνηση ήθελε να διαλυθεί με τη βία η συγκέντρωση θα το είχε κάνει πολύ νωρίτερα. Και επιπλέον μην ξεχνάμε την εποχή που ζούμε, εποχή μεγάλων εντάσεων και κοινωνικής ανασφάλειας. Μόνο την περίοδο των 11 μηνών που είμαι υπουργός έχουν πραγματοποιηθεί πάνω από χίλιες συγκεντρώσεις και πορείες σε όλη τη χώρα…

Λοιπόν, τα επεισόδια ξεκίνησαν από τη στιγμή που έγινε μαζική επίθεση ακριβώς στο κέντρο της διάταξης των αστυνομικών δυνάμεων στον Άγνωστο Στρατιώτη και γκρέμισαν τους φραγμούς. Η Αστυνομία είχε μια εντολή, αυτοσυγκράτηση, όχι μάχη σώμα με σώμα, αλλά σταθερότητα όσον αφορά στη διάταξη. Να λειτουργήσει η Βουλή και Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Να αποφευχθεί η γενικευμένη σύγκρουση που επεδίωκαν ορισμένοι.